Ο μικρός αναγνώστης

Ο "Μικρός Αναγνώστης" είναι το εξειδικευμένο site του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) για παιδιά από 6 έως 12 ετών, αλλά και μικρότερης ηλικίας, και περιλαμβάνει υπάρχει αρκετό υλικό για να προσελκύσει τα παιδιά στην ανάγνωση και το βιβλίο.

Η αναζήτηση βιβλίων και βιβλιοθηκών γίνεται πιο ευχάριστη και προσαρμοσμένη στις ανάγκες των παιδιών, υπάρχουν προτάσεις για δραστηριότητες, συνεντεύξεις με συγγραφείς και εικονογράφους, υλικό για δασκάλους και -ενημερωμένο- ημερολόγιο με εκδηλώσεις που αφορούν το βιβλίο. Υπάρχουν επίσης και δωρεάν παιδικά ebook στην ενότητα "Να σου πω μια ιστορία".

Ένα από αυτά είναι "Ο Ισίδωρος και ο ναυαγός" (διαβάστε το εδώ), παιδικό βιβλίο της Αμάντας Μιχαλοπούλου. Το ηλεκτρονικό βιβλίο ξεφυλλίζεται και διαβάζεται μέσα από τον browser, ενώ αφηγείται παράλληλα ο ηθοποιός Γιάννης Χαρίσης. Πρόκειται για την ιστορία του εννιάχρονου Ισίδωρου, που, θέλοντας να μοιραστεί την πλήξη του με κάποιον που να βαριέται εξίσου, αποφασίζει να γράψει γράμμα σε ένα ναυαγό και να του πει τι κάνει όταν βαριέται για να πάρει και κείνος ιδέες. Μια ωραία ιστορία.
Στο site του "Μικρού Αναγνώστη" έχουν ανέβει και άλλα παιδικά ebook με αφήγηση και είναι επίσης δωρεάν. Συνολικά υπάρχουν 17 δωρεάν παιδικά ebook.

ΥΓ. Ένα θέμα που έχει δημοσιευτεί παλαιότερα και στο Αράχωβας blog (δείτε το εδώ). Ελπίζω να αρέσει στους μικρούς μας φίλους και να τους «μυήσει» με τον πιο όμορφο στον κόσμο του βιβλίου...

Ιθάκη...

Ο Σον Κόνερι απαγγέλει την Ιθάκη του Καβάφη... Απολαύστε το...

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβανείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος.
Πολλά τα καλοκαιρινά πρωιά να είναι
που με τι ευχαρίστησι, με τι χαρά
θα μπαίνεις σε λιμένας πρωτοειδωμένους·
να σταματήσεις σ’ εμπορεία Φοινικικά,
και τες καλές πραγμάτειες ν’ αποκτήσεις,
σεντέφια και κοράλλια, κεχριμπάρια κ’ έβενους,
και ηδονικά μυρωδικά κάθε λογής,
όσο μπορείς πιο άφθονα ηδονικά μυρωδικά·
σε πόλεις Aιγυπτιακές πολλές να πας,
να μάθεις και να μάθεις απ’ τους σπουδασμένους.

Πάντα στον νου σου νάχεις την Ιθάκη.
Το φθάσιμον εκεί είν’ ο προορισμός σου.
Aλλά μη βιάζεις το ταξείδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει·
και γέρος πια ν’ αράξεις στο νησί,
πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο,
μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη.

Η Ιθάκη σ’ έδωσε τ’ ωραίο ταξείδι.
Χωρίς αυτήν δεν θάβγαινες στον δρόμο.
Άλλα δεν έχει να σε δώσει πια.

Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.

Κ. Π. Καβάφης
(Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος 1984)

Διόδια στην Αλεξάνδρεια

Η αναγραφή του ονόματος της πόλεως και στα Ελληνικά ήταν συλλογική απαίτηση των Αιγυπτίων Δημάρχων της περιοχής της Αλεξάνδρειας, προς τιμήν του Μεγάλου Αλεξάνδρου…

Μία αιχμηρή απάντηση όχι μόνο απέναντι στους ανιστόρητους γείτονες αλλά και στους γηγενείς μας... Αλλά εδώ οι Ευρωλιγούρηδες ντρέπονται γι΄αυτό που είναι, καταργώντας την ιστορία τους ακόμα και την γλώσσα τους.

Πάλι καλά που υπάρχουν οι Αιγύπτιοι που είναι περήφανοι τουλάχιστον για τους δικούς μας προγόνους.

Αναγνώστης

Αφγανιστάν: για τον Ευκρατίδη, τον Μέγα Αλέξανδρο και την ελληνικότητα της Μακεδονίας

Αφορμή για τη δημοσίευση αυτή στάθηκε ένα email που μου έστειλε αναγνώστης, το οποίο αναφερόταν σε ένα νόμισμα (όπως χαρακτηριστικά αναφερόταν) κοπής 1939 του Αφγανιστάν, το οποίο περιείχε την ελληνική φράση: "Βασιλέως Μεγάλου Ευκρατίλου" και είχε ως θέμα την ελληνικότητα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και κατ' επέκταση της Μακεδονίας.

Το χαρτονόμισμα που απεικονιζόταν ήταν αξίας 2 Afghanis. Βλέποντάς το εντυπωσιάστηκα και άρχισα να το ψάχνω, ανακαλύπτοντας περισσότερο σημαντικά πράγματα κι από το ίδιο το email.
Πρώτα - πρώτα, είδα ανακρίβειες στο νόμισμα, το οποίο δεν είναι κοπής του 1939, αλλά του 2002. Έπειτα, αναζητώντας στοιχεία για άλλα νομίσματα είδα ότι η ίδια φράση απεικονίζεται σε... όλα τα νεότερης κοπής νομίσματα (από το 1979 μέχρι σήμερα)!. Και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η φράση είναι στοιχείο του λογότυπου της Da Afghanistan Bank, Κεντρικής Τράπεζας του Αφγανιστάν, η οποία ιδρύθηκε το 1939.
Αν λοιπόν είχε μια φορά αξία η ελληνική φράση ενός νομίσματος του Αφγανιστάν, πόσω μάλλον να αποτελεί στοιχείο της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας και να απεικονίζεται σε όλα τα νομίσματα!! Πάντως, η ουσία της δημοσίευσης παραμένει η ίδια, κι έτσι ευχαριστώ τον αναγνώστη για το email.
Την επόμενη φορά που οι αρμόδιοι θα ψάξουν... επιχειρήματα για την ελληνική γλώσσα, τη μακεδονική γλώσσα, τους σλαβόφωνους Μακεδόνες, την ελληνικότητα της Μακεδονίας κτλ., ας προτάξουν στους γείτονές μας της Βαρτντάρσκα (Π.Γ.Δ.Μ.) ένα νόμισμα από το Αφγανιστάν, μήπως και καταφέρουν κι εκείνοι να διαβάσουν το λογότυπο... Κι αν όχι, θα τους βοήθησουμε εμείς...

Στην επιγραφή του λογότυπου, υπάρχει και η αποτύπωση μιας παράστασης με επιγραφή στα Ελληνικά που με τo όνομα που αναφέρεται εκεί μας οδηγεί στα χρόνια της παρουσίας των επιγόνων του Έλληνα Μακεδόνα στρατηλάτη, του Μεγάλου Αλέξανδρου.

Η επιγραφή γράφει στα Ελληνικά "Βασιλέως Μεγάλου Ευκρατίλου".

Ο Ευκρατίδης ήταν ελληνικής καταγωγής βασιλιάς της Βακτριανής - Βακτρίας που περιελάμβανε και το σημερινό Αφγανιστάν. Κατέλαβε το θρόνο με επαναστατικό τρόπο όταν στράφηκε κατά του βασιλιά της βόρειας Βακτρίας Δημητρίου Α' που απουσίαζε σε εκστρατεία. Ο Ευκρατίδης μετά από νέες κατακτήσεις, κατέλαβε σχεδόν ολόκληρη τη νότια Βακτρία και δημιούργησε ένα τεράστιο κράτος. Κατέχοντας τις πιο εύφορες περιοχές της κεντρικής Ασίας και ελέγχοντας τον εμπορικό δρόμο που συνέδεε την ανατολική Ασία με τη Μεσόγειο, ο Ευκρατίδης αναδείχθηκε στον ισχυρότερο μονάρχη της κεντρικής Ασίας. Το χρυσό νόμισμα που είχε κοπεί στην εποχή του θεωρείται από τα σπανιότερα στον κόσμο.!

Εδώ αξίζει να αναφερθεί μια πολύ σωστή παρατήρηση του συγγραφέα Γιάννη Φραγκούλη: "Εάν ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν Έλληνας δεν θα χρησιμοποιούσε την ελληνική γλώσσα, της οποίας κατάλοιπα συναντούμε σήμερα σε όλη την ανατολή. Ουδείς κατακτητής, μεγάλος Βασιλέας, στρατηλάτης, κατακτά άλλες χώρες για λογαριασμό... τρίτων. Τις κατακτά για τον εαυτό του και "επιβάλλει" τη γλώσσα του και τον πολιτισμό του. Όταν δε, οι κατακτημένοι το αποδέχονται και υπερηφανεύονται για αυτό, τότε αυτό αποτελεί αδιάσειστο τεκμήριο ότι τον εδέχθησαν ως εκπολιτιστή...!".

Ντελάλης

Efkaristo ellada...

Από antistachef.wordpress.com

Google art project: εικονική περιήγηση σε δεκαεπτά από τα καλύτερα μουσεία του κόσμου

Χθες (τρίτη 01 Φεβρουαρίου) η Google ανακοίνωσε το Art Project, μία μοναδική συνεργασία με ορισμένα από τα πλέον φημισμένα μουσεία τέχνης του κόσμου με σκοπό να δώσει τη δυνατότητα στον κόσμο να ανακαλύψει και να δει περισσότερα από χίλια έργα τέχνης στο Διαδίκτυο με εξαιρετική λεπτομέρεια.

Το Google Art Project είναι το αποτέλεσμα της συνεργασίας της Google με 17 μουσεία τέχνης, το οποίο μπορεί κάποιος να εξερευνήσει στο Googleart.com.

Συμπεριλαμβάνει τη συγκέντρωση ορισμένων από τις εξαιρετικά υψηλής ανάλυσης φωτογραφίες διασήμων έργων τέχνης. Επιπλέον περιλαμβάνει τη δυνατότητα πανοραμικής περιήγησης σε συγκεκριμένες γκαλερί.

Με αυτή την εφαρμογή, ο καθένας έχει τη δυνατότητα να μάθει για την ιστορία αλλά και τους καλλιτέχνες οι οποίοι βρίσκονται πίσω από ένα τεράστιο αριθμό έργων τέχνης με το κλικ ενός ποντικιού.

Το εύρος των έργων τέχνης που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα της Google είναι τεράστιο και περιλαμβάνει έργα από τη Γέννηση της Αφροδίτης του Botticelli έως και το No Woman, No Cry του Chris Ofili, τα μεταϊμπρεσιονιστικά έργα βυζαντινής εικονογραφίας του Cezanne, τις οροφές των Βερσαλλιών, ναούς της αρχαίας Αιγύπτου, τη συλλογή Whistlers αλλά και έργα του Rembrandt ανά την υφήλιο. Συνολικά, έχουν συμπεριληφθεί 486 καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο.

Βασικά χαρακτηριστικά - Εξερεύνηση των μουσείων:

Χρησιμοποιώντας το χαρακτηριστικό αυτό, οι επισκέπτες μπορούν να κινούνται μέσα στην γκαλερί εικονικά, επιλέγοντας έργα τέχνης που τους ενδιαφέρουν και κάνοντας κλικ για να ανακαλύψουν περισσότερα ή απολαμβάνοντας τις εικόνες υψηλής ανάλυσης όταν αυτές είναι διαθέσιμες.
Το πλαίσιο πληροφοριών επιτρέπει στους ανθρώπους να διαβάζουν περισσότερα για ένα έργο τέχνης, να βρουν και άλλα έργα του ίδιου καλλιτέχνη αλλά και να δουν σχετικά video στο YouTube.

Χαρακτηριστικό ιδιαίτερα υψηλής ανάλυσης στα έργα τέχνης:

Κάθε ένα από τα 17 μουσεία, επέλεξαν από ένα έργο για να φωτογραφηθεί σε εξαιρετική λεπτομέρεια με τη χρήση τεχνολογίας φωτογραφίας super high resolution ή «gigapixel». Κάθε τέτοια εικόνα περιέχει περίπου 7 δισ. pixels, επιτρέποντας στον θεατή να μελετήσει τις λεπτομέρειες της πινελιάς αλλά και την πατίνα πέρα από τις δυνατότητες του γυμνού οφθαλμού.
Λεπτομέρειες που είναι δύσκολο να δει κανείς όπως το μικροσκοπικό χαρτί με τους λατινικού στίχους στο έργο του Hans Holbein του Νεότερου The Merchant Georg Gisze ή οι άνθρωποι πίσω από το δέντρο στο έργο του Ivanov The Apparition of Christ to the People.
Επιπλέον, τα μουσεία παρείχαν φωτογραφίες για μία συλλογή η οποία περιλαμβάνει περισσότερα από 1.000 έργα τέχνης. Η ανάλυση αυτών των εικόνων...

Bookcrossing μέσω... Αράχωβας blog

Διαβάζω στο Αράχωβας blog για την κίνηση της συντάκτριας Vina να "απελευθερώσει" όπως η ίδια γράφει κάποια βιβλία, τα οποία θα ταξιδεύουν αλλάζοντας χέρια... Πραγματικά δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστη αυτή την ενέργεια και μπράβο στα παιδιά που το ξεκίνησαν!

Το Bookcrossing είναι μια διασκεδαστική, δωρεάν σε όλους και πρωτότυπη ιδέα που απευθύνεται σε όλους τους λάτρεις των βιβλίων.
Όταν τελειώσεις ένα βιβλίο, αντί να το αφήσεις σε ένα ράφι να πιάσει σκόνη, απελευθερώσέ το ώστε να το βρει κάποιος άλλος αναγνώστης. Αυτή είναι η ιδέα!

Ο στόχος είναι, απλά, να γίνεται μια παγκόσμια ανταλλαγή βιβλίων χωρίς τέλος, την πρώτη και μοναδική στο είδος της.

Τα πρώτα 12 βιβλία ξεκίνησαν λοιπόν το ταξίδι τους από την Αράχωβα! Δείτε τις σχετικές οδηγίες στο Αράχωβας blog και απελευθερώστε κι εσείς ένα βιβλίο που σας άρεσε, ώστε να το διαβάσουν κι άλλοι αναγνώστες ή διαβάστε ένα από τα βιβλία που ήδη κυκλοφορούν...

Στα δυο φορώντας τα πόδια που' χει, στο' να λουστρίνι στ' άλλο τσαρούχι...

Ο σατιρικός ποιητής Γεώργιος Σουρής δεν απέβλεπε στην υστεροφημία. Τρομερά εύκολος στο γράψιμο, επί 35 συναπτά χρόνια (1883 έως 1918) έγραφε μόνος του κάθε βδομάδα την τετρασέλιδη εφημερίδα του Ρωμηός, η οποία, όσο κι αν ακούγεται απίθανο σήμερα, ήταν ολόκληρη έμμετρη, από τον τίτλο της (ο Ρωμηός, εφημερίς - που την γράφει ο Σουρής) μέχρι τις μικρές αγγελίες της!
Στις σελίδες του Ρωμηού σχολιάζεται εύθυμα όλη η ιστορία αυτών των 35 χρόνων. Αυτό που εντυπωσιάζει το σημερινό αναγνώστη, πέρα από την αβίαστη ροή του στίχου του Σουρή, είναι το πόσο λίγο έχουν αλλάξει ορισμένες καταστάσεις και χαρακτηριστικά των Ελλήνων.
Ευχαριστώ τον κ. Μπακάλη για την ωραία αυτή δημοσίευση.

Από τον Αναστάσιο Μπακάλη

Απολαύστε.
Γεώργιος Σουρής (1853-1919) - Πιο επίκαιρος από ποτέ.

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά 'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.

Όλα σ'αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.

Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!

Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που'χει
στο 'να λουστρίνι, στ'αλλο τσαρούχι.

Ενα ποίημα που εκφράζει την ελληνική πραγματικότητα. Υπάρχει κανείς που διαφωνεί;

Αναστάσιος Μπακάλης

Φοβισμένοι και δυστυχισμένοι οι Έλληνες

Έγραφε προχθές ο Χάρης Αλμπάνης σε ένα σχόλιό του προς τον κ. Γιώργο Θεοχάρη, σχετικά με το δικαίωμα της ανωνυμίας στα blogs, ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των συμπατριωτών μας είναι φοβισμένοι... Κι έλεγε ακόμη πώς κανείς δε γεννήθηκε φοβισμένος, αλλά οι άνθρωποι που ασκούν την εξουσία έχουν φροντίσει να σπέρνουν τον τρόμο προκειμένου να εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους...
Δε φανταζόταν ίσως τότε ο (πολύ εύστοχος στις παρατηρήσεις του) Χάρης, ότι η έλλειψη προσωπικής ελευθερίας και ο φόβος που προκαλεί, καταγράφονται σε ειδικές έρευνες, όπως αυτή που παρουσιάζω παρακάτω, του Ινστιτούτου Legatum.
Με λίγα λόγια, οι Έλληνες παίρνουν... βραβείο στο φόβο και στη δυστυχία, μεταξύ των υπολοίπων λαών! Τι φταίει άραγε που οι πολίτες φοβούνται να εκφραστούν, να μιλήσουν, να διατυπώσουν τις απόψεις τους ελεύθερα? Κατά τη γνώμη μου έχει χαθεί και το τελευταίο ίχνος τιμής και αξιοκρατίας, και οι κρατούντες την (οποιαδήποτε) εξουσία εκμεταλλεύονται τη ισχύ τους με τρόπο αδόκιμο (αν όχι απαράδεκτο), προκειμένου να πετύχουν αυτό που θέλουν. Έτσι, ανήμποροι και απογοητευμένοι, οι περισσότεροι από μας χάνουμε την αξιοπρέπειά μας και γινόμαστε ευάλωτοι σε κάθε φύσεως βία (ηθική, οικονομική κ.α.) του συστήματος!! Ο νόμος της ζούγκλας.
Καταφύγιο βρίσκουν πολλοί στα blogs, το τελευταίο οχυρό της δημοκρατίας όπως είπε ο Χάρης, και σωστά! Η ανωνυμία αποτελεί μια διέξοδο... Έναν τρόπο για να αμυνθούμε και να ανακτήσουμε την χαμένη αξιοπρέπειά μας. Ίσως είναι (ή καταντάει από μερικούς ανεγκέφαλους) αθέμιτο μέσο από την πλευρά των πολιτών, μα και τα μέσα που χρησιμοποιεί το σύστημα για να επιβληθεί είναι θεμιτά...?

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα έρευνας του Ινστιτούτου Legatum (μια μη κυβερνητική οργάνωση με έδρα το Λονδίνο) οι Έλληνες είναι φοβισμένοι (χωρίς προσωπική ελευθερία) και οι λιγότερο ευτυχισμένοι στην Ευρώπη.

Ο δείκτης ευημερίας που καταρτίζει σε ετήσια βάση το Ινστιτούτο Legatum και ο οποίος αντιπροσωπεύει το 90% του παγκόσμιου πληθυσμού λαμβάνει υπόψη μια σειρά μελετών (π.χ. της εταιρείας Gallup, του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ, κλπ.), καθώς και μια σειρά παραγόντων όπως την οικονομική κατάσταση των χωρών, τα επίπεδα επιχειρηματικότητας, διακυβέρνησης, το εκπαιδευτικό σύστημα, το σύστημα υγείας, την ασφάλεια των πολιτών, την προσωπική ελευθερία και το κοινωνικό κεφάλαιο.

Δείτε τα αποτελέσματα παρακάτω, για την κατάταξη των Ελλήνων, μεταξύ των υπόλοιπων λαών:

Eίναι τρελοί αυτοί οι Αραχωβίτο - Διστομίτο - Αντικυραίο - Στειριώτες

Με αφορμή το άρθρο του Γιάννη Λουκά, μου ήρθε στο μυαλό η "διχόνοια" του Αστερίξ. Δεν ξέρω αν το έχετε διαβάσει, πάντως εγώ σας το προτείνω...

Eίναι τρελοί αυτοί οι Αραχωβίτο - Διστομίτο - Αντικυραίο - Στειριώτο - Ασπροσπιτιώτες άνθρωποι. Αν μας ήξερε ο Οβελίξ, σίγουρα θα το έλεγε...

Κατερίνα
(πηγή Comic: scribd.com)

ΥΓ. Ντελάλη: Κατερίνα σε ευχαριστώ... Μετά το άρθρο του Γιάννη Λουκά, είναι χαρά μου να φιλοξενώ ακόμα μια υγιή φωνή, που με εύθυμη διάθεση προσπαθεί να δει λίγο πιο μακριά.
Πιέστε Fullscreen για να διαβάσετε σε πλήρη οθόνη την ιστορία της διχόνοιας...

Περί διχόνοιας και ενότητας

Του Γιάννη Αν. ΛΟΥΚΑ

«Ομόνοιαν δίωκε»

(=Να επιδιώκεις την ομόνοια)
Δελφικά Παραγγέλματα

Εισαγωγή

Τίποτα στην Ελλάδα δεν είναι πιο εύκολο από το διχασμό (από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα). Άπειρα πράγματα μας χωρίζουν και μας διαιρούν, ελάχιστα όμως (και για πολύ λίγο χρόνο) μας ενώνουν. Μια εθνική κατάρα!
Το ούτως ή άλλως δύσκολο ξεκίνημα του νέου Δήμου μας, που προβλέπει την ένωση διαφορετικών Δήμων και Κοινοτήτων και πρέπει να βασίζεται στην ενότητα και το κοινό όραμα, είχε και έναν επιπρόσθετο παράγοντα, μη προβλέψιμο χρονικά: το θέμα των πολεμικών αποζημιώσεων της Γερμανίας για τη θηριωδία της σφαγής του Διστόμου.
Έτσι λοιπόν, πριν καν συμπληρωθεί ένας μήνας διοίκησης από τη νέα Δημοτική (Καλλικρατική) Αρχή, έχω μια προσωπική αίσθηση ότι ‘τα είδαμε όλα’ και μια αιωρούμενη απειλή ότι ‘δεν είδαμε ακόμη τίποτα’.

Έχω κατασταλάξει (μετά από πολλή σκέψη) στο εξής συμπέρασμα: τσαλαπατάμε την ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΑΣ! Καταστάσεις όχι πολύ μακρινές, αλλά ούτε και ιδιαίτερα κοντινές, που εμπεριέχουν ανθρώπινες και εθνικές τραγωδίες, αλλά και ένδοξες στιγμές ηρωισμού και έξαρσης, χρησιμοποιούνται εύκολα και αβασάνιστα για κομματικές σκοπιμότητες, σωβινιστικές εξάρσεις, τοπικιστικά συμφέροντα, προσωπικές αντιδικίες. Η ζημιά είναι τεράστια και μακροχρόνια, το ‘όφελος’ ασήμαντο και εξαιρετικά εφήμερο.

Το Δίστομο - Η σφαγή – Ο εμφύλιος

Πέρσι, παραμονή της Επετείου της Σφαγής, είχα γράψει ένα άρθρο στο ΝΤΕΛΑΛΗ, όπου προσπάθησα να μεταφέρω τα βιώματά μου, μετά από είκοσι χρόνια συμμετοχής μου, απευθυνόμενος κυρίως προς τους συμπατριώτες μου Αραχωβίτες, που ενδεχομένως δεν έτυχε να είχαν τη γνώση για το μέγεθος και την έκταση του δράματος.
Σε κάποιο σημείο έγραφα, ότι στην είσοδο του Ναού του Αγίου Νικολάου, στη θέση που συνήθως αναγράφονται οι ευεργέτες, εδώ αναγράφεται ο μακρύς κατάλογος των άμαχων και ανυπεράσπιστων θυμάτων.
Δεν σας έδωσα όμως τότε όλη την εικόνα. Στην απέναντι πλευρά πάνω από την είσοδο υπάρχει και άλλος μαρμάρινος κατάλογος θυμάτων: του Εμφυλίου Πολέμου! Δεν έχει σημασία και ποσώς με ενδιαφέρει από ποια πλευρά, ούτε οι ερμηνείες, ούτε οι ευθύνες. Το φοβερό και απίστευτο είναι...

Εθελοντισμός 2011

Σύμφωνα με απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), το 2011, που μόλις καλωσορίσαμε, ανακηρύχθηκε, ως «Ευρωπαϊκό Έτος Εθελοντικών Δραστηριοτήτων, που προωθούν την ενεργό συμμετοχή του πολίτη», όπως είναι ο επίσημος τίτλος (http://europa.eu/volunteering).

Τι είναι, όμως, εθελοντισμός και για ποιό λόγο αποκτά τόση επισημότητα αυτή η κατά τα άλλα «αφανής» δραστηριότητα;

Σίγουρα, πάντως, εθελοντισμός δεν είναι η χρησιμοποίηση, αν όχι η εκμετάλλευση κάποιου για προσωπικό όφελος. Ο εθελοντής αντιμετωπίζει τα άτομα στα οποία προσφέρει εθελοντική εργασία, όχι με οίκτο αλλά σαν άτομα ισότιμα τα οποία περνούν δυσκολίες, σε μια δεδομένη στιγμή και στα οποία μπορεί να προσφέρει. Έτσι στη Βικιπαίδεια ως εθελοντισμός ορίζεται, «η ηθελημένη παροχή υπηρεσιών για κάποιον κοινωφελή σκοπό».

Τρεις στους δέκα ευρωπαίους, σύμφωνα με το ευρωβαρόμετρο, δηλώνουν, ότι...

Αράχωβα του Παρνασσού: του Σταμάτη Αγγελή

Το παρακάτω είναι ένα κείμενο που έχει γράψει ο εκπαιδευτικός κ. Σταμάτης Αγγελής, με ημερομηνία 27/05/1977. Είναι μια σύντομη παρουσίαση ιστορικών, κοινωνικών και πολιτιστικών στοιχείων της Αράχωβας.

Για την δημοσίευση του παραπάνω πονήματος ευχαριστώ τον Παναγιώτη Θεοχάρη, ο οποίος αφενός είχε την ιδέα αυτής της παρουσίασης και αφετέρου πραγματοποίησε την ψηφιοποίηση του κειμένου.

Ο Δήμαρχος Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας, κ. Γιάννης Πατσαντάρας για τις Γερμανικές αποζημιώσεις και τον Γιώργο Παπανδρέου

Δήμος Διστόμου - Αράχωβας - Αντίκυρας
Δελτίο Τύπου
Δίστομο 12 Ιανουαρίου 2011

Ο Δήμαρχος Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας Κος Γιάννης Πατσαντάρας, μόλις έγινε γνωστή η Πρωθυπουργική απόφαση για παράσταση του Ελληνικού Δημοσίου στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για το θέμα των Γερμανικών αποζημιώσεων, απέστειλε προσωπικώς στον Πρωθυπουργό Κο Γεώργιο Παπανδρέου το παρακάτω τηλεγράφημα:

"Κύριε Πρωθυπουργέ της Ελλάδας, η θαρραλέα απόφασή σας για παρέμβαση του Ελληνικού Δημοσίου στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, σχετικά με το ζήτημα της καταβολής των Γερμανικών αποζημιώσεων, αποτελεί σημαντικό-ουσιαστικό και συμβολικό-βήμα για την απόδοση δικαιοσύνης στο μαρτυρικό Δίστομο.
Διερμηνεύοντας τα αισθήματα όλων των πολιτών του Δήμου Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας και τα δικά μου, σας εκφράζω την πλήρη ικανοποίησή μου και τις ευχαριστίες μου και σας δηλώνω την ακλόνητη και απόλυτη συμπαράσταση της Δημοτικής Αρχής Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας στον δύσκολο Αγώνα που αναλαμβάνετε, ευελπιστώντας στο αίσιο αποτέλεσμα".

Με ιδιαίτερη εκτίμηση
Γιάννης Πατσαντάρας
Δήμαρχος Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας

Τι Κοζάνη, τι Λωζάνη, αλλά άλλο το Κατάκωλο κι άλλο το Κολοράντο...

Δημοσιεύεται σήμερα, αν και έχει σταλεί στο email από 3 Ιανουαρίου το παρακάτω κείμενο, μια σατυρική και εύθυμη αναδρομή για το περασμένο έτος, από τον Ελλειμματικό Τροιζηνίκο.
Η μη έγκαιρη δημοσίευση οφείλεται σε δική μου υπαιτιότητα -έλλειψη χρόνου-, επομένως μη βιαστείτε να κατηγορήσετε τον Ελλειμματικό Τροιζηνίκο.

Από τον ελλειμματικό Τροιζηνίκο

Συνηθίζεται στο τέλος του χρόνου να γίνονται αναδρομές, ανασκοπήσεις και επισημάνσεις των κυριότερων γεγονότων.
Εδώ θα σχολιάσουμε μερικά γεγονότα, πρόσωπα και καταστάσεις μεταφέροντάς τα στις συνθήκες του χωριού μας, που έχει και μια σατιρική παράδοση, αρχίζοντας από περίφημες φράσεις.

«Λεφτά υπάρχουν»

Πρόκειται ασφαλώς για παρανόηση. Έχω ακούσει του κόσμου τις ερμηνείες, εκτός από τη σωστή. Είναι δεδομένο ότι ο ΓΑΠ, όταν έλεγε τη φράση ήταν απόλυτα ενημερωμένος για την οικονομική κατάσταση, χώρια που από οικογενειακή παράδοση απεχθάνεται το ψέμα. Επομένως είναι σίγουρο ότι έλεγε και λέει την αλήθεια. Εμείς ή μάλλον εσείς δεν έχετε καταλάβει.
Δεν εννοούσε χρήματα, αλλά τα λεφτά της ώρας (π.χ. έρχομαι σε δυο λεφτά, λέμε, και πάμε σε δυο ώρες). Τα λεφτά (ή λεπτά) της ώρας υπάρχουν και εξακολουθούν να είναι 60, άρα ούτε λιγότερα (κανένα έλλειμμα), ούτε περισσότερα (κανένας πληθωρισμός), και άρα «μηδέν εις το πηλήκιον». Άσε που είναι ίδια για πλούσιους και φτωχούς, άρα σοσιαλιστικά. Η μοναδική εξαίρεση παρατηρείται στην Αράχωβα και μάλιστα στο ρολόι του Αγίου Γεωργίου. Εκεί «λεφτά δεν υπάρχουν», ούτε ώρες, αφού συνήθως είναι σταματημένο και δε λειτουργεί, αποτέλεσμα άλλου είδους ελλειμμάτων.

«Όλοι μαζί τα φάγαμε»

Φοβερή παρεξήγηση. Δεν έχει σημασία τι λέει κάποιος, αλλά πού το λέει. Κατά διασταυρωμένες και αποκλειστικές πληροφορίες ο Αντιπρόεδρος είπε την περίφημη φράση κατά τη διάρκεια της Μοσχαροφαγίας στο Λιβάδι, όπου συμμετείχε, αλλά σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα VIP της στρούγκας του Κοκκοβού.
Στα επιδόρπια λοιπόν έκανε τη δήλωση...

Διαμαρτυρία κατοίκων Δίστομου στη Γερμανική πρεσβεία

Μ’ ένα κερί στο χέρι, με δάκρυα στα μάτια και με μνήμες από το σφαγιασμό των δικών τους ανθρώπων από τους Γερμανούς, Διστομήτες που ζουν στην Αθήνα συγκεντρώθηκαν χθες έξω από την πρεσβεία της Γερμανίας.

Οι κάτοικοι του Διστόμου με τον τρόπο αυτό θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη των 218 σφαγιασθέντων προγόνων τους και να διεκδικήσουν την δικαίωση τους από το γερμανικό κράτος, αλλά και για να υπενθυμίσουν στους Έλληνες πολιτικούς ότι έχουν ηθική υποχρέωση να διεκδικήσουν τις γερμανικές αποζημιώσεις.

Η συγκέντρωση έγινε με αφορμή την εκπνοή της προθεσμίας, σε περίπου μια εβδομάδα, για την υποβολή αιτήματος παράστασης του ελληνικού κράτους στη δίκη που θα διεξαχθεί στη Χάγη, ύστερα από έφεση που άσκησε το Γερμανικό κράτος, στην απόφαση που πήραν τα Ιταλικά δικαστήρια υπέρ των κατοίκων του Διστόμου και σύμφωνα με την οποία η Γερμανία θα πρέπει να καταβάλει στους συγγενείς των θυμάτων 25 εκατ. ευρώ, συν τους τόκους από το 1997.

Η πρωτοβουλία για τη συγκέντρωση ανήκει στον Γιάννη Κίνια, ο οποίος δημιούργησε πριν από περίπου ένα μήνα στο facebook...

Χριστούγεννα στα χαρακώματα: τελικά υπάρχει Άγιος Βασίλης ή όχι...;

24 Δεκεμβρίου 1914. Α' Παγκόσμιος πόλεμος.

Περιοχή Πλούχστιρτ της Φλάνδρας. Η προέλαση των Γερμανών έχει ανακοπεί από τις δυνάμεις της Αντάντ. Οι δύο στρατοί (Γερμανοί και Άγγλοι) επιδίδονται σ' έναν απάνθρωπο πόλεμο φθοράς μέσα στα χαρακώματα.

Η βραδιά ήταν κρύα και υγρή την παραμονή των Χριστουγέννων. Γύρω στα μεσάνυχτα, βρετανοί στρατιώτες άκουσαν από τις γραμμές των Γερμανών μια χορωδία να ψάλει την «Άγια Νύχτα» και είδαν κεράκια να τρεμοσβήνουν σ' ένα υποτυπώδες χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Συνηθισμένοι να πυροβολούν και στο παραμικρό φως που εμφανιζόταν στον ορίζοντα, αυτή τη φορά κοντοστάθηκαν. Το πνεύμα των Χριστουγέννων είχε φωλιάσει στις καρδιές τους. Ο σπόρος της ανακωχής είχε ριζώσει.

Οι Βρετανοί ανταπέδωσαν με τα δικά τους κάλαντα και σε σύντομο χρονικό διάστημα οι εκπρόσωποι των δύο εχθρικών δυνάμεων συναντήθηκαν στη νεκρή ζώνη, παρακούοντας τις εντολές των ανωτέρων τους. Ήταν μια μικρή ανταρσία και από τις δύο πλευρές, που σταμάτησε για λίγο τον πόλεμο.


Το πρωί των Χριστουγέννων, Άγγλοι και Γερμανοί έθαψαν τους νεκρούς τους, απαγγέλοντας μαζί τον 23ο Ψαλμό του Δαυίδ «Κύριος ποιμαίνει με και ουδέν με υστερήσει...».

Στη συνέχεια έσφιξαν τα χέρια, φλυάρησαν, είπαν ο ένας στον άλλο τα παράπονά τους, αντάλλαξαν αναμνηστικά δώρα (ουίσκι, μαρμελάδες, τσιγάρα, σοκολάτες και τα σχετικά) και κατέβασαν πολλά λίτρα μπύρας. Μόνο ο άγγλος μπαρμπέρης στρώθηκε στη δουλειά, αφού είχε να κουρέψει και πολλά γερμανικά κεφάλια με αντίτιμο 2 τσιγάρα κάθε φορά. Νωρίς το απόγευμα οι δύο πλευρές βρέθηκαν αντίπαλες σε ποδοσφαιρικό αγώνα, τον οποίο κέρδισαν οι Γερμανοί με 3-2.

Η ειρήνη κράτησε μόνο 24 ώρες. Την επόμενη μέρα οι φίλοι έγιναν και πάλι εχθροί. Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος βρισκόταν ακόμα στην αρχή του. Θα κρατήσει ακόμη τέσσερα χρόνια και θα στοιχίσει τη ζωή σε 10 εκατομμύρια ανθρώπους...

Από το sansimera.gr


Σχόλιο Ντελάλη:

Το παραπάνω είναι ένα γεγονός που προσωπικά με συγκινεί... Ένα περιστατικό στο οποίο η ζωή νίκησε το θάνατο, η αγάπη νίκησε το μίσος (ποιο μίσος άραγε έχουν απλοί στρατιώτες μεταξύ τους...).
Μερικές φορές το πνεύμα των Χριστουγέννων αψηφεί τις "διαταγές των ανωτέρων" και επιδίδεται σε μια χωρίς προηγούμενο συμφιλίωση και διασκέδαση των ανθρώπων, ακόμα και στα... χαρακώματα.

Τελικά υπάρχει Άγιος Βασίλης ή όχι? Δεν ξέρω... Πάντως, αν υπάρχει, σίγουρα εκείνη τη μέρα θα βρίσκονταν στη νεκρή ζώνη του Πλούχστιρτ, όπου διασκέδασαν με την ψυχή τους οι αντίπαλοι στρατιώτες, πριν ξεκινήσουν ξανά τις εχθροπραξίες...

Εύχομαι χρόνια πολλά και καλά σε όλους...

Ντελάλης

Κάλαντα Χριστουγέννων

Δυσαρέσκεια ενός νέου αναγνώστη για το σύνθημα του Ντελάλη

Φίλε Ντελάλη

Εξερευνώντας τον κοσμο προσπαθώ να πιάσω κάθε πληροφορία που κινείται και προσπαθώ με τον δικό μου τρόπο κρίσης να την επεξεργαστώ έτσι ώστε να βγάλω ένα συμπέρασμα στο το γίνεται γύρω μου.

Θα ήθελα να εκφράσω την δυσαρέσκεια μου πάνω σε αυτό που έχεις γράψει στο home page. "Νέοι φόροι νέα μέτρα πέτα και καμία πέτρα". Πιστεύω ότι το πιο σωστό θα ηταν να προτρέψεις τους ανθρώπους που διαβάζουν τα άρθρα σου να βγουν στον δρόμο και να διαδηλώσουν για τα νέα μέτρα και τους νέους φόρους και όχι να πετάξουν πέτρες. Γιατί ποτέ οι πέτρες δεν πετυχαίνουν τον στόχο τους, δεν πετυχαίνουν τις τράπεζες που μας τρώνε τα λεφτά, δεν πετυχαίνουν τους αστυνομικούς που παραφέρονται και σκοτώνουν αθώα παιδιά αλλά πετυχαίνουν μαγαζιά του απλού ανθρώπου βιβλιοπωλεία ανθοπωλεία και μικρομαγαζάκια προκαλώντας μεγάλες ζημιές. Τα ίδια λένε και οι φοιτητές που βρέθηκαν στα Προπύλαια: "Έσπασαν τη γυάλινη πυραμίδα του Μετρό και μετά έκαψαν το περίπτερο των Γιατρών του Κόσμου".

Στις κινητοποιήσεις του ’79, στα συλλαλητήρια του 80 (δολοφονία Κουμή – Κανελλοπούλου), του 85 (δολοφονία Καλτεζά), του 90 (δολοφονία Τεμπονέρα) ακόμη και η βία είχε τις αρχές της. Σήμερα όμως οι πέτρες δεν ξεχωρίζουν τους Γιατρούς του Κόσμου από τις τράπεζες. Ούτε οι πέτρες ξεχωρίζουν τα τζάμια μιας Cayenne ή μιας κλούβας των ΜΑΤ, από τα τζάμια του Μετρό.

Για τους ανήλικους διαδηλωτές όλα είναι ίδια. Και κανείς δεν φαίνεται διατεθειμένος να τους πει...

Machu Picchu: ένα από τα πιο όμορφα μέρη στον κόσμο

Η αρχαία πόλη Μάτσου Πίτσου που βρίσκεται στο νότιο Περού είναι το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα του πολιτισμού των Ίνκα, που χάθηκε με απότομο τρόπο και που η εξέλιξη του ήταν και θα παραμείνει θέμα συζήτησης.

Το Μάτσου Πίτσου στη γλώσσα Κέτσουα σημαίνει «αρχαίο βουνό». Βρίσκεται σε υψόμετρο 2700 μέτρων στη Σιέρα Βιλκαμπάμπα, στην αριστερή όχθη του παραπόταμου του Βιλκανότα, Ουρουμπάμπα.

Η πόλη είναι χτισμένη επάνω σε μια πολύ στενή κύρτωση του ορεινού όγκου της Σιέρα και συνδέει την πόλη με τη κορυφή Χουαϊάνα Πίτσου, που σημαίνει η «νεαρή κορυφή». \

Δείτε φωτογραφίες από την πόλη...