αραχωβα διαμονη αραχωβα διαμονη αραχωβα διαμονη αραχωβα διαμονη αραχωβα διαμονη αραχωβα διαμονη ενεργειακος επιθεωρητης ενεργειακος επιθεωρητης ενεργειακος επιθεωρητης ενεργειακος επιθεωρητης ενεργειακος επιθεωρητης ενεργειακο πιστοποιητικό ενεργειακο πιστοποιητικό ενεργειακο πιστοποιητικό ενεργειακο πιστοποιητικό ενεργειακο πιστοποιητικό ενεργειακο πιστοποιητικό αραχωβα αραχωβα αραχωβα αραχωβα αραχωβα αραχωβα αραχωβα

Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

Στα δυο φορώντας τα πόδια που' χει, στο' να λουστρίνι στ' άλλο τσαρούχι...

Ο σατιρικός ποιητής Γεώργιος Σουρής δεν απέβλεπε στην υστεροφημία. Τρομερά εύκολος στο γράψιμο, επί 35 συναπτά χρόνια (1883 έως 1918) έγραφε μόνος του κάθε βδομάδα την τετρασέλιδη εφημερίδα του Ρωμηός, η οποία, όσο κι αν ακούγεται απίθανο σήμερα, ήταν ολόκληρη έμμετρη, από τον τίτλο της (ο Ρωμηός, εφημερίς - που την γράφει ο Σουρής) μέχρι τις μικρές αγγελίες της!
Στις σελίδες του Ρωμηού σχολιάζεται εύθυμα όλη η ιστορία αυτών των 35 χρόνων. Αυτό που εντυπωσιάζει το σημερινό αναγνώστη, πέρα από την αβίαστη ροή του στίχου του Σουρή, είναι το πόσο λίγο έχουν αλλάξει ορισμένες καταστάσεις και χαρακτηριστικά των Ελλήνων.
Ευχαριστώ τον κ. Μπακάλη για την ωραία αυτή δημοσίευση.


Από τον Αναστάσιο Μπακάλη

Απολαύστε.

Γεώργιος Σουρής (1853-1919) - Πιο επίκαιρος από ποτέ.

Ποιος είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά 'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Κλέφτες φτωχοί και άρχοντες με άμαξες και άτια,
κλέφτες χωρίς μια πήχυ γη και κλέφτες με παλάτια,
ο ένας κλέβει όρνιθες και σκάφες για ψωμί
ο άλλος το έθνος σύσσωμο για πλούτη και τιμή.

Όλα σ'αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Ο Έλληνας δυό δίκαια ασκεί πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε και ουρείν εις όποιο θέλει μέρος.
Χαρά στους χασομέρηδες! χαρά στους αρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.

Γι' αυτό το κράτος, που τιμά τα ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτίρ στα χρόνια τα παλιά, σικτίρ και στα καινούργια!

Και των σοφών οι λόγοι θαρρώ πως είναι ψώρα,
πιστός εις ό,τι λέγει κανένας δεν εφάνη...
αυτός ο πλάνος κόσμος και πάντοτε και τώρα,
δεν κάνει ό,τι λέγει, δεν λέγει ό,τι κάνει.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που'χει
στο 'να λουστρίνι, στ'αλλο τσαρούχι.


Ενα ποίημα που εκφράζει την ελληνική πραγματικότητα. Υπάρχει κανείς που διαφωνεί;

Αναστάσιος Μπακάλης

2 σχόλια:

Ε.Κ.ΔΑΑ1995 είπε...

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ, ΟΝΤΩΣ Ο ΣΟΥΡΗΣ ΠΙΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ.
ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ, ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΝΑ ΣΤΑΛΘΕΙ ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΔΙΣΤΟΜΟΥ-ΑΡΑΧΩΒΑΣ-ΑΝΤΙΚΥΡΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ (...ΚΑΙ ΟΙ ΤΟΠΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ, ΦΥΣΙΚΑ)
...ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΝΕ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥΣ.

Ανώνυμος είπε...

ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ ΠΟΥ ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ.
ΑΜΕΣΩΣ ΣΑΣ ΑΝΑΦΕΡΩ ΤΟΥΣ 300 ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΒΟΛΕΥΤΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΤΡΩΝΕ ΜΕ ΧΡΥΣΑ ΚΟΥΤΑΛΙΑ!
ΑΝ ΔΕΝ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΙ ΕΔΩ ΤΥΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΑΙΓΥΠΤΟΣ , ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ Θ'ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ.
ΜΟΝΟ ΑΝ ΝΙΩΣΟΥΝ ΣΤΟ ΛΑΙΜΟ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΘΗΛΙΑ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ Ν'ΑΠΑΛΛΑΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΥΒΕΡΝΑΝΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ.
ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ, ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΟΥΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΘΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΣΩΣΟΥΝ ΤΟ ΤΟΜΑΡΙ ΤΟΥΣ.

Top